امروز با بچه های سوم فارسی داشتم. رسیدم به دانش های زبانی و ادبی درس « موش و گربه ». موضوع دانش زبانی بکارگیری افعال در نثر قدیم و تغییر آن در نثر جدید بود. مثلا به جای « می رفتم » در نثر قدیم از « رفتمی » استفاده کرده است. افعالی را هم نوشته که دانش آموزان باید به آن پاسخ دهند. مثل : « بنهاد » و « بریدن گرفت ».

به دانش آموزان گفتم در فعل اول به جای « بنهاد » امروزه چه فعلی بکار می بریم ؟ یکی از دانش آموزان گفت : « نهاد ». آفرینی به او گفتم. یکی از بچه ها دست بلند کرد و گفت : « پس برای ( بریدن گرفت ) هم حرف ب را از اول آن حذف می کنیم ».

یک باره کلاس منفجر شد و صدای خنده ی بچه ها قطع نمی شد. تا چند دقیقه کلاس از دستم خارج شد. ...

به نام خدا

هفته ی پیش در مدارس هفته ی پیوند اولیا و مربیان بود. قرار شد که زنگ پیوند را در مدرسه ی ما به صدا در بیاورند. مدیرمان از من خواست که اجرای مراسم را بر عهده بگیرم. من هم قبول کردم.

برنامه را به من دادند و قرار شد پایان مراسم از انجمن سال قبل هم تقدیر کنیم؛ « یک تقدیرنامه و یک کارت هدیه ».

مراسم به خوبی و خوشی تمام شد. روز چهارشنبه داخل کلاس سررسیدم را باز کردم، دیدم 5 تا کارت هدیه ی ناقابل داخلش هست. اولش کلی جا خوردم و بعد از کمی فکر کردن یادم آمد که روز مراسم چون این ها را جدا جدا به من دادند، فقط تقدیرنامه ها را به اعضای انجمن دادم.

مدیرمون با شنیدن این حرف خنده اش گرفت و تحویل کارت های هدیه به آن ها را به خودم واگذار کرد. این مطلب حکایت جالبی خواهد شد که فکر نکنم همکارها به این زودی ها دست از سرم بردارند و تا مدتی نقل جمع همکاران خواهد بود

تا به زودی

بالاخره هفته ی معلم هم فرارسید.

به همه ی همکارهای خوبم تبریک میگم. امسال خدا یاری کرد و تونستم به عنوان معلم نمونه ی کشوری دست پیدا کنم. خدا را شاکرم. هر چند عقیده ام بر اینه که معلم نمونه معلمیه که بی منت در نقطه نقطه ی این کشور با اخلاص تمام کار می کنه و دل می سوزونه و کسی هم اونو نمی بینه. او هم انتظار دیدن و دیده شدن نداره. فقط خداست که می تونه پاداش این افراد رو بده.

برای همه تون آرزوی موفقیت و بهروزی دارم.

یا علی

تا به زودی